ขายไม่ได้ขาย

หมวด: 
บัญชีและภาษี
รายละเอียด: 

ขายไม่ได้ขาย

     ไปกันใหญ่แล้วเนี่ย จะอะไรกันนักกันหนาบอกว่าส่งสินค้าไปให้สาขาที่เปิดใหม่ในต่างประเทศ เพื่อจะได้มีสินค้าไว้โชว์ตอนเปิดร้านใหม่ พอร้านสาขาขายได้ก็ค่อยเรียกเก็บเฉพาะส่วนที่ขายได้ ส่วนที่ขายไม่ได้ในอนาคตเมื่อร้านสาขาตั้งหลักได้แล้วค่อยส่งสินค้าคืน หรือจะซื้อขายขาดทั้งหมดก็มาว่ากันอีกทีตอนนี้ให้มีสินค้าไปโชว์แบบให้เตาเหล่ายัวะก่อน แต่ตอนนี้ชักจะยัวะขึ้นมาจริงๆ แล้วเพราะ

     ไม่ว่าจะพูดอย่างไรพี่สรรพ์ก็ไม่เชื่อยืนยันขาเดียวว่า ถือเป็นการขายต้องนำมารวมเป็นรายได้ เพื่อเสียภาษีให้ครบถ้วน ซึ่งในปีที่ส่งออกลำเค็ญ ก็ไม่ได้นำเงินได้ไปรวมคำนวณภาษีเงินได้เพราะมั่นใจว่ามันไม่ได้ขาย เปรียบไปก็เหมือนชุดนอนที่ไม่ได้นอน เอ๊ยยืมสินค้าไปตั้งโชว์ให้มันเหล่ายัวะ เอ๊ยให้มันดูคึกคักแน่นหนามีสินค้าเต็มร้านเพื่อให้ดูน่าสนใจ ที่ต้องทำแบบนี้เพราะสินค้าที่ร้านสาขาสั่งซื้อจากผู้ขายเกิดล่าช้ามาไม่ทันการณ์

     คุณสรรพ์ยืนยันกระต่ายขาด้วน เอ๊ยขาเดียวว่าการส่งสินค้าไปยังต่างประเทศจะถือเป็นการขายหากเป็นการส่งให้หรือส่งตามคำสั่งของ

  • สำนักงานใหญ่
  • สาขา
  • ตัวการ
  • ตัวแทน
  • นายจ้าง หรือลูกจ้าง

     เข้าใจอธิบายซะเห็นภาพเลยนะชุดนอนไม่ได้นอนคิดได้ไง แต่ว่ามัวไปทำอะไรอยู่ถึงไม่ได้นอนละนี่ การที่ลำเค็ญส่งสินค้าไปให้สาขาในต่างประเทศมันต้องเดินพิธีการขาออกทำให้มีหลักฐานชัดเจนว่ามีการส่งสินค้าไปต่างประเทศ ทีนี้เมื่อมีการส่งออกใครจะไปรู้ว่าส่งไปไหน ไปเพื่ออะไร ก็ต้องตีความง่ายๆ ว่าเป็นการขายสินค้าไปยังต่างประเทศก็ต้องนำเงินได้มารวมคำนวณภาษีเงินได้แน่นอน

     แต่หากลำเค็ญรู้ว่าเหนือกฎยังมีข้อยกเว้น และปฏิบัติได้ตามที่กำหนดยกเว้น ก็ไม่ต้องนำมูลค่าของสินค้าที่ส่งออกมารวมเป็นเงินได้เพื่อเสียภาษีแล้ว ซึ่งคุณสรรพ์เค้าก็ยกเว้นให้หลายเรื่องหลายประเด็นนะ แต่ลำเค็ญมัวแต่ไปหากิจกรรมทำในเวลานอนเลยไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับ กฎ กติกา มารยาท ในการทำธุรกิจเลยทำให้เป็นประเด็นหลอนมาจนถึงทุกวันนี้

     ถ้าลำเค็ญมั่นใจว่าสินค้าที่ส่งไปไม่ได้ส่งไปขาย เป็นเพียงแค่การส่งไปโชว์ แค่กำหนดให้ชัดเจนว่าส่งไปเท่าไหร่ต้องส่งกลับมาเท่านั้น ห้ามขายเด็ดขาดหากอยากจะซื้อต้องรอสินค้า Lot ใหม่แบบนี้ก็เรียบร้อย จากนั้นตอนส่งออกก็ให้ระบุข้อมูลให้ชัดเจนว่าเป็นการส่งเพื่อเป็นตัวอย่าง และจะนำสินค้านั้นกลับมาภายใน 1 ปีแค่นี้ก็เรียบร้อยเพราะพี่มาต เอ๊ยมาตรา 40 (4) ทวิกำหนดไว้ว่า

 

     ของที่ส่งออกไปนอกราชอาณาจักรแล้ว ส่งกลับคืนเข้ามาให้ผู้ส่งในราชอาณาจักร ภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่ส่งสินค้าออกไปนอก ไม่ถือเป็นการขายในประเทศไทย และไม่ถือเป็นเงินได้พึงประเมินในปีที่ส่งออก

 

 

 

     ทำง่ายๆ ตามที่พี่มาตบอกแค่นี้คุณสรรพ์ก็น้อมคำนับ และไม่ประเมินให้เสีย Self เหมือนทุกวันนี้แล้ว จังซี่มันต้องถอน จั่งซี่มันต้องถอน 555 โดนสำราญถอนหงอกแน่ๆ ลำเค็ญเอ๋ย


ด้วยรัก

แสนดี